Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Κυριάκου Πλησῆ: Δέηση σέ φίλο




Φίλε,
Πολύτιμο, ἀβάσταχτο φορτίο.

Κουβαλῶ τ' ἀποκαϊδια τοῦ περήφανου σαρκίου σου
σέ τόπους ἀλλότριους,
σέ βουνά καί θάλασσες.

Πᾶσα στιγμή μέ βρίσκει τό κακό
μικραίνει τό μπόι μου
κύπτει ὁ αὐχένας μου
κάλπικος παράς ἡ μονέδα μου.

Ξεφτίζω τή ζωή μου
γράφοντας τραγούδια
πουλώντας ἀναιμική σοφία
ἀγκαλιάζοντας χωρίς ψυχή σώματα ἄψυχα.

Λέμε πώς καί τά μικρά εἶναι καλά.
Μή μᾶς ἀκοῦς.
Ἄλλο ἥλιος κι ἄλλο λυχνάρι
ἄλλο ἀητός κι ἄλλο κοράκι.

Χτίζουμε πύργους λαμπρούς πάνω στήν ἄμμο.
Δέν ὁρκιζόμαστε πιά.
Ποιό μυστικό νά φυλάξουμε;
Ἡ λίμνη στό Παραλίμνι ἔγινε οἰκόπεδα
καί φτηνῆς τέχνης ἐκθετήριο
ἡ συκομοριά τῆς Ἁγιάναπας.

Φίλε,
ὁ λίβας ἔκαψε τή σπορά μας.
Βρέξε βροχή τ' ἀποκαϊδια σου

νά ψωμώσει τό στάχυ μας
καί νά καρπίσει τ' ἀμπέλι μας.

Στῆσε τό μετερίζι σου
καί φτιάξε τό κρησφύγετό σου.
Κάλεσε ξανά κοντά σου
τόν Ἀντώνη, τό Σωτήρη καί τόν Λένα.

Στόλισέ το μέ τήν ἐκκλησιά τῆς Λύσης,
τήν Κανακαριά, τόν Ἀντιφωνητή καί τή Γλυκιώτισσα,
τά Στυλάρκα, τό Δκιατρυπητό, τόν Μαῦρον Ὄρος.

Φύτεψε κυκλάμινα τοῦ Πενταδάχτυλου,
λαλέδες τῆς Σαλαμίνος
καί μιτσηκόριδα τῆς Μεσαρκᾶς.

Μάζεψε τή φωνή σου καί βρόντησε.
"Μή λησμονεῖτε τούς κεκοιμημένους
τά ὀστά τους καί τίς ψυχές τους.
Μή λησμονεῖτε τήν πέτρα ἐν ἧ ἐστερεώθητε".

Κι ἄν μάταιη ἡ φωνή σου
πυρράχτωσε τή στάχτη σου
ρίξε φωτιά
καί κάψε τήν ἀκηδία μας.
Κάψε μας ὅλους.


[Ἀπό τήν συλλογή Ὁ Κῆπος καί ἡ Ἄνοιξη. Οἱ Ἐκδόσεις τῶν Φίλων, Ἀθήνα 2017. Φιλολογική Ἐπιμέλεια: Θεοδόσης Πυλαρινός.]

[Ἀπό τόν Πρόλογο τοῦ Θ.Π. : Κυπροκεντρική, βαθιά ἑλληνική καί πλατωνικά ἐρωτική ἡ ποίηση τοῦ Κυριάκου Πλησῆ, ἐξωτερικεύει τόν πόνο καί τήν ἀγωνία τοῦ ἀναξιοπαθοῦντος, τή λατρεία γιά τή φύση καί τήν παράδοση τοῦ τόπου του. Αἴτημα της αὐστηρό ἡ ἀπόδοση δικαιοσύνης μέ τήν ἀποκατάσταση τῆς διασαλευμένης τάξης, πολιτικῆς καί ἠθικῆς.]

[Ο Κυριάκος Πλήσης γεννήθηκε στην Ακανθού της Αμμοχώστου το 1929. Μετά την αποφοίτησή του από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου, φοίτησε στο Διδασκαλικό Κολλέγιο Μόρφου και εργάστηκε επί μια πενταετία ως δάσκαλος. Εν συνεχεία σπούδασε ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στα παιδαγωγικά στα Πανεπιστήμια Εδιμβούργου και Λονδίνου. Εργάστηκε στο Α' Γυμνάσιο Αμμοχώστου ως καθηγητής, υποδιευθυντής και γυμνασιάρχης. Το 1973 προήχθηκε σε επιθεωρητή φιλολογικών μαθημάτων. Από το 1975 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως καθηγητής και λυκειάρχης σε διάφορα σχολεία. Το 1985 έγινε σχολικός σύμβουλος και συνταξιοδοτήθηκε το 1989.
Ασχολήθηκε, εκτός από την εκπαίδευση, και με τη λογοτεχνία, ιδιαίτερα με την ποίηση και το δοκίμιο. Βραβεύτηκε τρεις φορές με το Κρατικό Βραβείο Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου. Δύο φορές για τις συλλογές δοκιμίων "Προβληματισμοί" 1972, και "Μετά τη χρεοκοπία του δόγματος" 1992, και μια φορά για την ποιητική του συλλογή: "Γραφή οδύνης" 1975. Το 1997 το βιβλίο του "Δοκίμιο περί έρωτος και άλλα δοκίμια" βραβεύτηκε με το βραβείο του Χρήστου Μαλεβίτση. Συνεργάζεται τακτικά με τα περιοδικά "Νέα Παιδεία" και "Ευθύνη" και εκτάκτως με άλλα κυπριακά και ελλαδικά περιοδικά. Πηγή Biblionet
]

Δεν υπάρχουν σχόλια: