Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Kathleen Raine: (Ἕνα ἀπό τά) Tρία Ποιήματα γιά τήν Ἐνσάρκωση *


* Ἀπόδοση στά ἑλληνικά Νατάσα Κεσμέτη
** Στήν μνήμη τοῦ ἐκδότη τῶν Ὕψιλον Θανάση Χαρμάνη.







Ποιός στέκεται στήν πόρτα μου μέσα στή θύελλα καί τή βροχή
Στό κατώφλι τῆς ὕπαρξης;
Κάποιος πού περιμένει ὥσπου νά τόν προσκαλέσεις
Ἀπό τήν ἄδεια νύχτα.
Εἶσαι ἕνας ξένος, ἔξω στή θύελλα,
Ἤ μ' ἔχει ἀνακαλύψει ὁ ἐχθρός μου
Στήν ἄκρη τῆς ὕπαρξης;
Δέν εἶμαι ξένος πού στέκεται στήν πόρτα
Οὔτε ἐχθρός ἔρχεται στήν κρύφια νύχτα,
Εἶμαι τό παιδί σου, στό σκοτάδι καί στόν φόβο
Στό χεῖλος τῆς ὕπαρξης.
Πήγαινε πίσω, παιδί μου, στή βροχή καί τή θύελλα,
Γιατί σ' αὐτό τό σπίτι ὑπάρχει λύπη καί πόνος
Στή νύχτα τῆς μοναξιᾶς.
Δέν θά κάνω πίσω ἐξ αἰτίας τῆς λύπης καί τοῦ πόνου
Γιατί μέσα ἡ ἀληθινή μου ἀγάπη θρηνεῖ
Καί περιμένει τόν ἐρχομό μου.
Σύρε πίσω, παιδάκι μου, στό κενό τῆς νύχτας
Γιατί σ' αὐτό τό σπίτι κατοικεῖ ἡ ἁμαρτία καί τό μίσος
Στό χείλος τῆς ὕπαρξης
Δέν θά κάνω πίσω ἐξ αἰτίας τοῦ μίσους ἤ τῆς ἁμαρτίας
Στό χείλος τῆς ὕπαρξης
Δέν θά ἀποσυρθῶ γιά τό μίσος ἤ τήν ἁμαρτία
Δέν θά κάνω πίσω γιά τήν λύπη ἤ τόν πόνο,
Γιατί μέσα ἡ ἀληθινή μου ἀγάπη πενθεῖ
Στό κατώφλι τῆς νύχτας.


[Kathleen Raine (1908-2003)]

Δεν υπάρχουν σχόλια: