Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Μαρία Μαρκαντωνάτου: Μιά νότα ὑγρή*

Σὲ πῆρα γιὰ "χρόνια πολλά"
"ἔλα" μὲ παρακάλεσες "δὲ θάρθεις;"
κι ἔπιασα στὴ φωνή σου
μιὰ νότα ὑγρή, ὑπόκωφη
σὰν νάσταζε λαγήνι ραγισμένο
ν' ἄδειαζε λίγο-λίγο ἀπό νερό.

Ἀνέβαλα· βαριέμαι τὰ ταξίδια
Αὐτὴ τὴ μάταια κίνηση
ἀπὸ τὸ ἐδῶ στὸ ἐδῶ…

Κι ὅμως
ἴσως ἂν σὲ προλάβαινα
-ἴσως λέω-
νὰ λέγαμε ἀκόμα κάτι
κάτι ποὺ θάνοιγε διάπλατα
τὸ κλειδωμένο μέσα μας στερέωμα.



[Τό ποίημα εἶναι ἀπό τή συλλογή «Φύλλα ριζικά», ἐκδ. Κουκούτσι, 2014]

Δεν υπάρχουν σχόλια: