Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Παιδί τοῦ Ἀνέμου – τοῦ Loren Eiseley ('Απόδοση Νατάσα Κεσμέτη)

Οἱ πεταλοῦδες Μονάρχης
ἐκεῖνοι οἱ χρυσοκόκκινοι πλάνητες, μέ τή μαύρη οὔγια στίς ἄκρες
βρέθηκε πρόσφατα ποῦ πηγαίνουν
τό φθινόπωρο
φύλλα πού πετᾶνε μέ τήν πνοή τοῦ ἀνέμου δίχως ποτέ
νά ξεκουράζονται ὁλότελα
πάντα ξεγλιστρώντας
μιά σταλίτσα πρίν τίς φτάσεις
κι ἐξαφανίζονται
πέρα στό διπλανό σπίτι ἤ τό σκᾶνε
πάνω ἀπό τόν φράχτη
τρεμουλιάζοντας διαφεύγουσες μέσα στό τελευταῖο φῶς τοῦ ἥλιου
Τρομερή ἡ συντριβή
χιλιάδες νεκρές
παρασυρμένες ἀπό τόν ἄνεμο στή θάλασσα, ἀπολεσμένες σέ χέρια παιδιῶν, ἀπό ἐχθρούς
ἀπολεσμένες, ὡστόσο
ἐπιμένοντας νά πάλλουν, νά πάλλουν ἀδιάκοπα
μίλια δεκατέσσερα τήν ὥρα γιά μιά πορεία τριῶν χιλιάδων μιλίων
ὥς τό Μεξικό
Ποῦ βρίσκουν πυξίδα ;
Δέν γνωρίζουμε
Πῶς ξεκίνησε ἡ συνήθεια ;
Δέν γνωρίζουμε
Γιατί τά ἔντομα συγκεντρώνονται
μεγάλες ἁρμαθιές στά δέντρα
τῆς Σιέρρα Μάντρε ;
Δέν ξέρουμε
Εἶναι ἀνεξάρτητες προσωπικότητες. Πετᾶνε μόνες. Ποιός δέν θάθελε
τό φθινόπωρο
νά λικνίζεται καί νά ταλαντεύεται κατά τό νοτιά, πάντα σάν φύλλο πετώντας
πάνω καί ἀνάμεσα ἀπό δάση ἤ φράχτες ,
νά ἐπιπλέει στά ξέφωτα
νά ρουφᾶ τό τελευταῖο νέκταρ ;
Ὤ τί δρόμος νά τόν πάρεις… εἴτε τά καταφέρεις εἴτε ὄχι, εἴτε οἱ ἄνεμοι
σ’ ἁρπάξουν γιά μακριά
Πετᾶτε Μονάρχες κι ὕστερα, μέ τά φτερά σας ἔστω γέρικα καί ξεφτισμένα,
ξεκινεῖστε τό μακρύ ταξίδι τῆς ἐπιστροφῆς τήν ἄνοιξη. Ἡ Φύση εἶναι
ὁ ἄσωτος γιά ἀναρίθμητα πλήθη
ἄσωτος τῶν παιδιῶν τοῦ πέπλου τῆς δικῆς της γαλατσίδας (ἔμαθαν ἄραγε τό ταξίδι πετώντας
ἀπό τήν γαλατσίδα πρός τά κάτω;)
Ὅμως παραβλέφτηκε πώς, στ’ ἀλήθεια δέν εἶμαι ἀνθρώπινο πλάσμα,
χρειάστηκε πρῶτα νά ’μαι ριγωτή μιά τίγρη κάμπιας
καί μέτα ἕνας Μονάρχης, φευγαλέος, τρεμουλιαστός, συντροφικά
πετώντας πάνω στίς θύελλες καί πάλλοντας, πάντοτε πάλλοντας
γιά νά πάει κάπου ἀλλοῦ, σ’ ἕνα ἄλλο λουλούδι..
Πάνω ἀπό τόν φράχτη λοιπόν. Ἔξω ἀπό τ’ ἀνθρώπινα .
Ἐγώ εἶμαι παιδί τοῦ ἀνέμου
………………………………………………………………………..
Ὑποσημειώσεις
1) Ἀπό τή συλλογή ποιημάτων Another Kind of Autumn τοῦ Loren Eiseley (1907- 1977), ἐπιφανοῦς Ἀμερικανοῦ Ἀνθρωπολόγου, Ἀρχαιολόγου, Φυσιοδίφη, Φιλοσόφου, Ποιητῆ, Δοκιμιογράφου. Ἡ κριτική τόν τοποθετεῖ στήν ἴδια γραμμή λογοτεχνικῆς συνέχειας μέ ἀναστήματα ὅπως ὁ Thoreau καί ὁ Whitman.

Πρώτη δημοσίευση: ηλεκτρονικό Φρέαρ