Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Ὅλα εἶναι ἐδῶ


Δέν ἔθαψε τόν σκύλο οὔτε τή γάτα. Γενικῶς δέν πήγαινε σέ κηδεῖες παρά σ’ ἐκείνων πού ’ταν σ’ ἕναν βαθμό γνωστοί, ἤ συγγενεῖς πού ’χανε κόψει σχέσεις. Στοῦ πατέρα μέ τό ζόρι ἀλλά κοίταζε τά οὐράνια τόξα. Στῆς μάνας ἔλειπε ὑπερατλαντικό ταξίδι.
Μέ τήν Α. ἐδῶ καί χρόνια τρόμαζε. Ὥσπου μιά μέρα ἐκείνη δήλωσε ἀπροσδόκητα: θά φύγω πρώτη! Τό ξέρω. Δέν μπορῶ ἀλλιῶς!
Δέν κατάφερε νά σηκωθεῖ τήν ἴδια στιγμή ἀπ’ τό τραπέζι ὅπου κουτσόπιναν, περίμενε νά τελειώσουν ὅπως κάθε ἄλλη φορά. Στήν καληνύχτα ἕνα αἰφνίδιο, ἀστραπιαῖο γράπωμα, τά κεφάλια τους ἔγειραν μιά φευγαλέα στιγμή στούς ὤμους, καθώς τά χείλη ἐγύρευαν τά μάγουλα μπερδεύτηκαν, φιλήθηκαν στό στόμα. Τραβήχτηκαν μ’ ἔξαψη. Στά βλέμματα αἰφνιδιασμός, ὅλα ἐκεῖνα πού δέν εἶχαν εἰπωθεῖ, δέν ἀνταλλάχτηκαν, δέν εἴχανε χορτάσει. Μικρή παράταση συνάντησης πρίν ἀποτραβηχτοῦν τά χέρια…
Χρόνια τώρα δέν ἔχουν ἰδωθεῖ. Κι ἄν κήδεψαν κείνη τή νύχτα, δέν θάψαν τίποτα.

[Πρώτη δημοσίευση: ἠλεκτρονικό φρέαρ, 21/08/2015]
 http://frear.gr/?p=10591

Δεν υπάρχουν σχόλια: