Δευτέρα, 28 Απριλίου 2008

Seamus Heaney "Storm on the Island"

Storm on the Island
******************

We are prepared: we build our houses squat,
Sink walls in rock and roof them with good slate.
This wizened earth has never troubled us
With hay, so, as you see, there are no stacks
Or stooks that can be lost. Nor are there trees
Which might prove company when it blows full
Blast: you Know what I mean - leaves and branches
Can raise a tragic chorus in a gale
So that you listen to the thing you fear
Forgetting that it pummels your house too.
But there are no trees, no natural shelter.
You might think that the sea is company,
Exploding comfortably down on the cliffs,
But no: when it begins, the flung spray hits
The very windows, spits like a time cat
Turned savage. We just sit tight while wind dives
And strafes invisibly. Space is a salvo,
We are bombared by the empty air.
Strange, it is a huge nothing that we fear.

**********************

Είμαστε προετοιμασμένοι: χτίζουμε τά σπίτια μας στέρεα,
τοίχους βυθίζουμε στούς βράχους και τα στεγάζουμε καλά με πέτρινες σκεπές.
Αυτή η στέρφα γη δε μας δυσκόλεψε ποτέ
με ξερόχορτα᾿ άρα, γιά δές, δεν υπάρχουν θημωνιές
ή σωροί να χαθούν. Ούτε δέντρα
να γίνουν ίσως συντροφιά όταν φυσσάει ο αγέρας
καταστροφικά: ξέρεις τι έννοώ -φύλλα και κλαδιά
μπορούν να σηκώσουν τραγικό χορό στη θύελλα,
έτσι, που ν' ακούσεις αυτό που σε τρομάζει,
ξεχνώντας πως γρονθοκοπά το σπίτι σου επίσης.
Αλλά δεν έχει δέντρα, ούτε απάγκια φυσικά.
Ίσως σκεφτείς για συντροφιά τη θάλασσα
που σπάει μαλακά στους βράχους χαμηλά,
μα όχι: στην αρχή, ο αφρός που εκτινάσσεται
κτυπά και τα παράθυρα ακόμα, ξερνά σαν γάτα ήρεμη
που αγρίεψε. Καθόμαστε σφιγμένοι, ενώ ο άνεμος βουτά
κι αόρατα σφυροκοπά. Ομοβροντία ο τόπος,
απ' τον κούφιο βομβαρδιζόμαστε άερα.
Περίεργο, είναι ένα μέγα τίποτα αυτό που μας φοβίζει.

***********************

"Ο θάνατος ενός νατουραλιστή" Σ. Χήνυ, Βραβείο Νόμπελ 1995, απόδοση στα ελλ. Δεκέμβριος 1995