Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Sylvia Townsend Warner: Ἡ γάτα λέει





  Ἡ γάτα λέει,
Παρομοίως κι ἐγώ,
Ὁ Ἔρωτας στό καταχείμωνο φωτιά,
Καί χλόη λιβαδιοῦ τό καλοκαίρι.
Νύχι εἶναι ὁ ἔρωτας γαμψό,
Ὀρθωμένο αὐτί ὁ Ἔρως εἶναι,
ὁ Ἔρωτας νυχτερινοῦ ἀνέμου βίαιη πνοή,
Μά καί δίχως φόβο ὕπνος ἐλαφρύς.

Λέω ἐγώ,
Παρομοίως κι ἡ γάτα,
Ὁ Ἔρωτας εἶναι πτίλωμα θερμό,
Κι εὐωδιαστό κρασί.
Θύσανοι-νέφη ὁ Ἔρως στά οὐράνια σκορπισμένοι,
Τό φεγγάρι μές σέ πηγάδι ὁ Ἔρωτας εἶναι,
Ἕνα φτερό τῆς κουκουβάγιας τοῦ μεσονυχτιοῦ ἀπορριγμένο ὁ Ἔρως,
Καί οἱ ὠκεανοί σ’ ἕνα κοχύλι συναγμένοι ὅλοι. 

[Ἀπό τήν ποιητική συλλογή «New collected Poems» Fyfield Books, Carcanet 2008]
[Ἡ Σύλβια Τάουνσεντ Γουώρνερ, Ἀγγλίδα, γεννήθηκε τήν 6η Δεκεμβρίου 1893 στό Χάρροου Χίλλ τοῦ Μίντνλσεξ, καί πέθανε τήν 1η Μαΐου 1978. Ἦταν ποιήτρια καί πεζογράφος.Το πρῶτο της μυθιστόρημα «Lolly Willowes» ἔγινε ἀμέσως ἐπιτυχία, ἐνῶ μέ τά βιβλία της ἄλλαξε τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον ἐκπροσωποῦνταν στήν μυθοπλασία οἱ ἀνύπαντρες γυναῖκες. Ὡστόσο, σήμερα, παραμένει παραγνωρισμένη. Μυθιστορήματά της: Lolly Willowes (1926), Mr Fortune's Maggot (1927), The True Heart (1929), Summer Will Show (1936), After the Death of Don Juan (1938), The Corner That Held Them (1948). The Flint Anchor (1954), (vt The Barnards of Loseby, 1974). Διηγήματα: Τhe Maze: A Story To Be Read Aloud (1928), Some World Far From Ours; and Stay, Corydon, Thou Swain (1929), Elinor Barley (1930), A Moral Ending and Other Stories (1931), Τhe Salutation (1932), More Joy In Heaven and Other Stories (1935), 24 Short Stories, with Graham Greene and James Laver (1939), The Cat's Cradle Book (1940), A Garland of Straw and Other Stories (1943), The Museum of Cheats (1947), Winter in the Air and Other Stories (1955), A Spirit Rises (1962), A Stranger With A Bag and Other Stories (vt. Swans on an Autumn River) (1966), The Innocent and the Guilty (1971), Kingdoms of Elfin (1977), Scenes of Childhood (1982), One Thing Leading to Another and Other Stories, edited by Susanna Pinney (1984), Selected Stories edited by Susanna Pinney and William Maxwell (1988), The Phoenix.Ποιητικές Συλλογές: New Collected Poems (Carcanet Press, 2008), Selected Poems (Carcanet Press, 1985). Μελέτη περί Μουσικῆς: Tudor Church Music. Edited by R. R. Terry, [E. H. Fellowes, S. T. Warner, A. Ramsbotham and P. C. Buck, etc. Πηγή: https://www.theguardian.com/books/2012/mar/02/sylvia-townsend-warner

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Πρός τήν Χώρα τοῦ Ποτέ


Καθόταν στήν πρώτη σειρά. Παρακολουθοῦσε τήν ἀεροσυνοδό μέ τήν κατάλευκη στολή νά σφραγίζει τήν πόρτα τοῦ ἀεροπλάνου. Ἀκριβῶς ἐκείνη τή στιγμή πάτησε κι ἡ ἴδια τό κουμπί, ὥστε νά ξεκινήσει ἡ μαζική ἀποστολή τοῦ sms πού εἶχε γράψει ἀπό προχτές, μόλις ἑτοίμασε τή βαλίτσα της: «Φεύγω πρώτη. Δέν ἀντέχω νά κλάψω  κανέναν.»
Καθώς πατοῦσε τό πλῆκτρο ἀπενεργοποίησης τοῦ κινητοῦ, ἔφτασε στ’ αὐτιά της ἕνα παιδικό ἀναφυλλητό, τήν τρόμαξε τό θραῦσμα μιᾶς σκηνῆς ἀπό κεῖνο τό μεγάλο γλέντι πού εἶχαν μαζευτεῖ σπίτι ἡ οἰκογένεια κι ὅλοι οἱ φίλοι, τήν διαπέρασε τό ξέσπασμα μιᾶς ἀγκαλιᾶς, ὅπου ἡ ἴδια εἶχε ἀφήσει σφραγίδα κι ἐνέχυρο τήν ψυχή της.
Ἀνακάθισε προσπαθώντας νά βολευτεῖ, ἐνῶ ἡ ἀεροσυνοδός τοποθετοῦσε πίσω ἀπό τήν πλάτη της ἕνα μεγάλο φουσκωτό μαξιλάρι. Ἔκλεισε τά μάτια. Τά δάκρυα πού ἔτρεχαν ἦσαν γεμᾶτα λέξεις πού δέν εἶπε, ὁρισμένα, ποῦ καί ποῦ, ἔτσι ὅπως τό φῶς γλιστρώντας ἀπό τό παράθυρο ἔπεφτε πάνω τους, λαμπύριζαν ἀπό χάδια πού δέν ἄντεξε νά δώσει, ἀπό ἄλλα πού τρόμαζε νά δεχτεῖ.
Ἡ κοπέλα ἔστρωσε τό μαλακό κουβερτάκι φροντίζοντας νά τή σκεπάζει, νά τήν κρατάει στή θέρμη του ὁλόκληρη. «Πρέπει νά κατεβάσω τό στόρι» τῆς εἶπε, «καί νά κλείσω τό φῶς. Μή φοβᾶστε. Τό ταξίδι στή Χώρα τοῦ Ποτέ εἶναι πάντα ἤρεμο, δέν ἔχει ἀναταράξεις».
Ἔνιωσε στή φωνή τό χαμόγελό της. Δέν ἄνοιξε μάτια. «Θά τό σβήσω ἡ ἴδια» εἶπε μ’ ἕναν διακεκομμένο ψίθυρο, κι ἀμέσως κατέβασε τόν γενικό.
Τήν ἴδια νοσοκόμα διάλεγαν ὅλοι πού δέν ἤθελαν ν’ ἀκοῦν κουβέντα, νά ξέρουν λεπτομέρειες γιά τόν προορισμό.

[Πρώτη δημοσίευση ἠλεκτρονικό φρέαρ, 21/8/2015]

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Ανδρέα Φλουράκη: τα χρυσά κορίτσια θα ζουν για πάντα στο μαϊάμι


η τηλεόραση στην μέιν στριτ είναι για όλη την οικογένεια
η τηλεόραση στην οδό μασατσούσετ είναι ένα δράμα
κανένας δεν είναι μόνος του εδώ
έχουν ο ένας τον άλλο
έκανα τόσες γνωριμίες που δεν είχα κάνει
                                    σε μια ολόκληρη ζωή
οι φίλοι μου με περίμεναν μπροστά από τον καναπέ

επειδή δεν το κάνεις με τους δικούς σου
δεν σημαίνει πως δεν το αξίζουν
επειδή δεν το κάνεις με τους φίλους σου
δεν σημαίνει πως δεν σου το προσφέρουν

η τηλεόραση στην άβαλον ρόουντ είναι μια θαλπωρή
η τηλεόραση στην στρονγκ άβενιου είναι η ίδια η ύπαρξη
αποκτούν εμπειρία οι άνθρωποι που βλέπουν τηλεόραση
κερδίζουν δώρα λεφτά
ένας ξένος μπορεί να μάθει την ιστορία
κι από παντού άγδαρτοι βούβαλοι και μικρόσωμοι κάστορες
και οι δεξαμενές νερού που κρέμονται από τον ουρανό
ο εμφύλιος κράτησε τέσσερα συναπτά έτη
οι απώλειες χιλιάδες
βρήκαν μια θέση στο μουσείο ιστορίας στην τοπίκα
όπου υπάρχει ένα ολόκληρο τρένο εποχής
πρώτα συναρμολόγησαν τις ράγες
να φέρουν τη μηχανή και τα βαγόνια
κι έπειτα έχτισαν το μουσείο
που παρέα με τον ζωολογικό κήπο εκπέμπουν
                        μια ευφορία αλλοτινής εποχής

αλλιώς
από τις τσέπες των ανθρώπων κατρακυλούν χαπάκια
κάνουν κλικ κλακ στα πεζοδρόμια
μια πόλη ψηφιδωτή με φαρμακευτικά και σκόνες διαίτης
ευτυχώς που υπάρχει το πρόγραμμα
παρέα καθίσαμε στον καναπέ
            ο λάρι
                        η όφρα
                                    το φίαρ φάκτορ
            η ενδεχόμενη επανάληψη των ντιούκς
μας έσωσαν από σίγουρη εγκατάλειψη


[Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή «Σώμα 4», εκδόσεις Άπαρσις, Αθήνα 2013]

[Ο Ανδρέας Φλουράκης γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και θέατρο στην Αγγλία (MA Writing for the Theatre and Broadcast Media). Στο θέατρο εμφανίζεται για πρώτη φορά το 2001 με το συλλογικό έργο Πίστη (Θέατρο του Νότου). Το 2003 διακρίνεται στον διαγωνισμό μονόπρακτων του Θεάτρου Τέχνης, το 2004 του απονέμεται η υποτροφία Fulbright, το 2006 το έργο του Αντιλόπες επιλέγεται ως ένα από τα δεκαέξι καλύτερα θεατρικά της Ευρώπης στο πρόγραμμα JANUS, το 2008 βραβεύεται στο διαγωνισμό μονόπρακτων του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου, καθώς και στον διεθνή Διαγωνισμό Μονοδράματος 2006-2008 των UNESCO-Ι.Τ.Ι. ενώ το 2014 το έργο του Ασκήσεις Για Γερά Γόνατα επιλέγεται στην τριάδα έργων του Eurodram. Θεατρικά του έργα που έχουν παρουσιαστεί: Οι Μέρες Πριν Έρθεις (Θέατρο του Νότου), Φύλλα Της (Θέατρο της Άνοιξης στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας και Θέατρο Επί Κολωνώ), Κάσσυ (ΧΙΙΙ Διεθνή Συνάντηση Αρχαίου Δράματος Δελφών), Κέλυφος (104 Κέντρο λόγου και τέχνης), Μπελ Επόκ (Θέατρο Επί Κολωνώ), Λάσσυ (Επί Κολωνώ/Μπιπ), Ασκήσεις Για Γερά Γόνατα (Θέατρο Τέχνης) Mήδειας Πατούσες (Βαφείο), Μήδειας Μπούρκα (Επί Κολωνώ / Διεθνές φεστιβάλ Πάφου σε σκηνοθεσία του ίδιου), Κόκκαλα (Θέατρο Τέχνης), Διώρυγα (Μουσείο Φωταερίου), Μπλε Μαρέν (Αγγέλων Βήμα), Όχι Και Τόσο Άγριο (Στέγη Γραμμάτων Και Τεχνών), Θέλω Μια Χώρα (Φεστιβάλ Αθηνών / Θέατρο Τέχνης), Τυφλή Εμπιστοσύνη (Επί Κολωνώ), Τα Πράγματα Που Παίρνεις Μαζί (Royal Court Theatre), Το Ασυνόδευτο (Θέατρο Skrow), Ταπ Άουτ (Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας Β' σκηνή σε σκηνοθεσία τους ίδιου) κ.α. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Τουρκικά, Ρουμάνικα, Πολωνικά, Αλβανικά, και Φινλανδικά και έχουν παρασταθεί - αναγνωσθεί στα Royal Court Theatre, Gate Theatre, West Yorkshire Playhouse και Tristan Bates στη Μ. Βρετανία, στο φεστιβάλ Oyun Yaz στην Κωνσταντινούπολη, στο Φεστιβάλ του Ελσίνκι, στα Comparative Drama Conference, φεστιβάλ HotINK, φεστιβάλ GI60, Lincoln Centre Theatre στις Η.Π.Α., στο Εθνικό Θέατρο της Αλβανίας, στο Εθνικό Θέατρο της Μαδρίτης, κ.α.
Έχουν, επίσης εκδοθεί οι ποιητικές του συλλογές: Το σώμα, Δεύτερο σώμα, Σώμα 3, Σώμα 4, καθώς και τα μυθιστορήματα: Η ψυχή των ημερών και Ζωή σε άλλους πλανήτες.]