Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Μνήμη Ἀρτεμησίας Ζ.

Ἀπόδοση Νατάσα Κεσμέτη


Στ' ἀριστερά τῶν δωμάτων τοῦ Ἅδη θά βρεῖς μιά πηγή,
καί στό  πλάι της νά στέκει ἕνα λευκό κυπαρίσσι.
Δέν πρέπει νά πλησιάσεις καθόλου τήν πηγή· ὅμως πάλι
θά βρεῖς καί μιάν ἄλλη πηγή πού ρέοντας  ἀπό τή λίμνη τῆς Μνημοσύνης
κρύο νερό ἀναβλύζει, καί ἐνώπιόν της  στέκουν ἐκεῖνοι πού τήν φρουροῦν.
Πρέπει νά πεῖς :  Τέκνο εἶμαι τῆς γῆς καί τῶν ἀστερόεντων οὐρανῶν ,

ἀλλά ἡ γενιά μου εἶναι ἀπ' τόν οὐρανό. Ἐσεῖς οἱ ἴδιοι τό γνωρίζετε.
Ὅμως ἀπό τή δίψα στέγνωσα καί πεθαίνω. Δῶστε μου γρήγορα λοιπόν
νερό πού τρέχει κρύο ἀπό τῆς Μνημοσύνης τήν λίμνη .
 Κι αὐτοί οἱ ἴδιοι θά σοῦ δώσουν ἀπό τό ἱερό νερό νά πιεῖς,
κ' ὕστερα θά εἶσαι κύριος ἀνάμεσα στούς ἄλλους ἥρωες.


* Ἀνωνύμου. Μεταφρασμένο ἀπό τόν Richmond Lattimore, δημοσιευμένο στήν ἐφημερίδα τοῦ Πανεπιστημίου του Σικάγου τό ἔτος 1955.


** Αὐτές οἱ γραμμές ἦσαν γραμμένες στά ἑλληνικά, χαραγμένες σέ μιά χρυσή ἐπιγραφή, λεπτή ὅσο ἕνα φύλλο χαρτιού, ἡ ὁποία ἀνακαλύφθηκε στήν Πετέλια τῆς Νότιας Ἰταλίας. Πιστεύεται ὅτι γράφηκε ἀνάμεσα στό 300 μέ 200 π.Χ. Ἦταν τυλιγμένο καί τοποθετημένο μέσα σ' ἕναν ἑξαγωνικό κύλινδρο πού κρεμόταν ἀπό μιά λεπτή χρυσή ἁλυσίδα. Χωρίς ἀμφιβολία φοριόταν ἀπό κάποιον νεκρό ὡς φυλακτό. 



Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

Ἄννας Καμιένσκα, "Σημειώσεις" - ... Ἐς μνήμην...

Ἀπόδοση στά Ἑλληνικά: Νατάσα Κεσμέτη




Δέν ὑπάρχει πιά σπιτικό. Πουθενά νά ἐπιστρέψω.
Τό σπίτι μου ἐρείπιο, νεκροταφεῖο.
Μπορεῖ νά λαχταράει κανείς τόν τάφο,
ἀλλά γιά δοκίμασε
νά ζήσεις ἐκεῖ.

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Νατάσας Κεσμέτη: Στή μνήμη τῆς Γιώτας Ἀργυροπούλου



Σάν προχτές, στίς 19 Ἰουλίου τοῦ 1903, ἔγινε ἡ ἐπίσημη ἀνακήρυξη τοῦ Στάρετς τῆς Χαρᾶς καί τῆς Εἰρήνη Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, σέ  Ἅγιο. Οἱ προετοιμασίες εἶχαν ἀρχίσει πολύ νωρίτερα στήν Μονή τοῦ Σάρωφ, καί τήν ἀγαπημένη του Μικρή Ἔρημο: τήν ταπεινή του ἴσμπα μέσα στό δάσος. Τόν φετεινό Ἰούλιο τοῦ 2018, δηλαδή 115 χρόνια ἀργότερα, κοιμήθηκε ἡ χαριτωμένη ποιήτρια καί φίλη Γιώτα Ἀργυροπούλου.

Ὁ Μεγάλος Πνευματοφόρος  Ἅγιος  ἔδειξε ἀσυνήθιστα πλούσια στοργή καί φροντίδα στίς Ρωσίδες τῆς ἐποχῆς του: ἀγράμματες ἀγρότισσες, εὔπορες καί καλλιεργημένες πριγκίπισσες, γερόντισσες, νέες κοπέλες, παιδοῦλες, καί προικισμένες μέ θεῖα δῶρα Σαλές. Πίστευε πώς στό σκληρό μέλλον ἔχουν νά ἐπιτελέσουν ἕνα σπουδαῖο ἔργο καί προετοίμαζε γι' αὐτό τίς "ὀρφανές του", τίς ἀδελφοῦλες τῆς Μονῆς τοῦ Ντιβέγιεβο καί τοῦ Μύλου.

  Εἴθε ὁ Στάρετς, στόν ὁποῖο ἡ Θεοτόκος ἐμφανιζόταν καί τόν ἀποκαλοῦσε τρυφερά "Ἐκλεκτό Της" καί "Ἀπό τήν δική Της γενιά", νά καλωσορίσει καί τήν δική μας  Πανα - Γιώτα  στό Φῶς πού ἐκεῖνος, κι ἀπό τήν ἐπίγεια ζωή του, γνώρισε μέ ὁλόκληρη τήν ψυχοσωματική του ὑπόσταση.


Πρῶτες δημοσιεύσεις: Ἡμερολόγια Ἀποδημίας καί Περιοδικό Στέπα.